Port w Miami, często nazywany "światową stolicą rejsów wycieczkowych", ma bogatą historię, która sięga początków XX wieku. Port został oficjalnie otwarty w 1915 r., a operacje pogłębiania, zakończone w 1916 r., uczyniły go portem głębokowodnym. Początkowo był wykorzystywany do żeglugi, w szczególności do transportu owoców i warzyw.

Dopiero w 1968 roku port w Miami zaczął przekształcać się w stolicę rejsów wycieczkowych, którą znamy dzisiaj. Rada komisarzy hrabstwa Miami-Dade zatwierdziła uchwałę o budowie nowoczesnego terminalu pasażerskiego, co oznaczało zmianę funkcji portu. Dziś port w Miami obsługuje miliony pasażerów rocznie, co czyni go jednym z najbardziej ruchliwych portów wycieczkowych na świecie.

Historia portu Montego Bay na Jamajce jest bogata i sięga czasów Krzysztofa Kolumba. W 1494 roku Kolumb odkrył tę zatokę i nazwał ją "El Golfo de Buen Tiempo" (Zatoka Dobrej Pogody). Później Hiszpanie wykorzystywali ją jako punkt eksportu smalcu, który pozyskiwano z dzikich świń z okolicznych wzgórz. Doprowadziło to do zmiany nazwy zatoki na "Bahia de Manteca" (Zatoka Smalcu), a ostatecznie na obecną nazwę Montego Bay.

Pod koniec XVII wieku, po tym jak Brytyjczycy podbili Jamajkę, Montego Bay stało się głównym portem dla transatlantyckiego handlu niewolnikami. Był to również znaczący port eksportujący cukier w XVIII i XIX wieku. Port odegrał istotną rolę w rozwoju miasta i gospodarki regionu. Obecnie Montego Bay jest jednym z najważniejszych portów na Karaibach, służącym jako główny węzeł komunikacyjny dla statków wycieczkowych i towarowych.

Kartagena, położona na północnym wybrzeżu Kolumbii wzdłuż Morza Karaibskiego, szczyci się bogatą i bogatą historią sięgającą tysięcy lat wstecz. Przed przybyciem Europejczyków region ten zamieszkiwały rdzenne ludy, w tym kultury Calamarí i Puerto Hormiga, które rozwijały się dzięki rybołówstwu i rolnictwu. Miasto zostało oficjalnie założone w 1533 roku przez hiszpańskiego konkwistadora Pedro de Heredia, który nazwał je na cześć hiszpańskiej Kartageny. Naturalny port sprawił, że miasto stało się kluczowym portem dla Imperium Hiszpańskiego, służąc jako centrum handlu i transportu złota oraz innych skarbów wydobytych w Ameryce Południowej. Jednak jego bogactwo i strategiczne znaczenie sprawiły, że stał się również celem piratów i zagranicznych najeźdźców, co doprowadziło do wielokrotnych ataków, w tym osławionych najazdów Sir Francisa Drake'a w 1586 roku.

Aby chronić miasto, Hiszpanie zbudowali rozległe fortyfikacje, w tym Castillo San Felipe de Barajas, jedną z najbardziej imponujących kolonialnych struktur wojskowych w Ameryce Łacińskiej, oraz rozbudowany system murów, które do dziś otaczają Stare Miasto. Obrona ta pomogła Cartagenie stać się jedną z najbezpieczniejszych i najważniejszych twierdz Hiszpanii w obu Amerykach. Cartagena odegrała również znaczącą rolę w walce Kolumbii o niepodległość na początku XIX wieku, zdobywając tytuł "La Heroica" ("Bohaterskie miasto") za swój opór przeciwko siłom hiszpańskim. Dziś Cartagena jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, znana z pięknie zachowanej architektury kolonialnej, tętniącej życiem kultury afro-karaibskiej i bogatej spuścizny historycznej, co czyni ją jednym z najbardziej znanych i odwiedzanych miast Ameryki Południowej.

Colón, główne miasto portowe na karaibskim wybrzeżu Panamy, ma historię ukształtowaną przez jego strategiczne położenie i rolę w globalnym handlu. Założone w 1850 roku podczas budowy Panama Railroad, miasto powstało w celu połączenia Oceanu Atlantyckiego i Pacyfiku, ułatwiając efektywne szlaki handlowe. Nazwa "Colón", hiszpańska forma "Columbus", honoruje odkrywcę Krzysztofa Kolumba. Znaczenie miasta wzrosło wykładniczo po otwarciu Kanału Panamskiego w 1914 roku, umacniając jego pozycję jako ważnego węzła w międzynarodowym handlu morskim.

Obecnie Colón jest domem dla Colón Free Zone, jednej z największych stref wolnocłowych na świecie, przyciągającej firmy i handlowców z całego świata. Pomimo swojego znaczenia gospodarczego, miasto stanęło w obliczu wyzwań, w tym okresów upadku i socjoekonomicznych zmagań. Colón jest bogate w dziedzictwo kulturowe i historyczne, z zabytkami takimi jak Fort San Lorenzo, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, pokazujący jego kolonialną przeszłość. Tętniąca życiem kultura afro-karaibska miasta jest widoczna w jego muzyce, kuchni i festiwalach, dodając głębi jego dynamicznej tożsamości. Podczas gdy trwające działania rewitalizacyjne mają na celu sprostanie wyzwaniom, Colón pozostaje kluczową bramą handlową i symbolem trwałego znaczenia Panamy w globalnym handlu.

Historia Portu Puerto Limon w Kostaryce jest głęboko powiązana z rozwojem infrastruktury tego kraju. Port został założony w XIX wieku, a konkretnie w 1871 roku, z głównym zamiarem wspierania eksportu kawy i bananów, dwóch głównych produktów kraju. Z biegiem lat stał się istotnym ośrodkiem handlu międzynarodowego.

W 1890 r. port został połączony ze stolicą, San Jose, linią kolejową, co jeszcze bardziej zwiększyło jego znaczenie dla wzrostu gospodarczego Kostaryki. United Fruit Company, duża amerykańska korporacja, odegrała kluczową rolę w rozwoju Puerto Limon. Nie tylko wpłynęła na rozwój portu, ale także znacząco wpłynęła na społeczny, gospodarczy i polityczny krajobraz regionu.

Na długo przed kontaktem z Europą, lud Paya zamieszkiwał Roatán, żyjąc z morza i lasów tropikalnych. Krzysztof Kolumb wylądował tu w 1502 r. podczas swojej czwartej podróży, co oznaczało pierwsze europejskie spotkanie na wyspie. Hiszpańscy kolonizatorzy wkrótce zniewolili lub wysiedlili rdzenną ludność, a w XVII wieku angielscy i francuscy piraci - w tym niesławny Henry Morgan - wykorzystywali ukryte zatoczki Roatán jako bazy do napadów na hiszpańskie statki ze skarbami.

W 1797 roku Brytyjczycy przymusowo przesiedlili tysiące ludzi Garifuna z St. Vincent na Roatán, ustanawiając tętniącą życiem kulturę afro-indiańską, która kwitnie do dziś. Wyspa wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk między Wielką Brytanią a Hondurasem, zanim na stałe dołączyła do Hondurasu w 1861 roku. Przez dziesięciolecia Roatán pozostawał cichą społecznością rybacką, aż do lat 90-tych XX wieku, kiedy to jego spektakularne nurkowanie na rafie przyciągnęło międzynarodową uwagę, przekształcając go w główny karaibski cel podróży, zachowując jednocześnie bogate dziedzictwo kulturowe i naturalne piękno.

Belize City, największe miasto w Belize, zostało założone w 17 wieku jako brytyjska osada wspierająca pozyskiwanie drewna drzewnego i mahoniu. Szybko stało się centrum administracyjnym i handlowym brytyjskiego Hondurasu, opierając się na zniewolonej afrykańskiej sile roboczej, która napędzała gospodarkę kolonii. Strategiczne położenie miasta u ujścia Haulover Creek sprawiło, że stało się ono kluczowym portem handlowym, ale było też podatne na klęski żywiołowe, takie jak huragany. Zniszczenia spowodowane huraganem z 1931 r. i huraganem Hattie w 1961 r. uwydatniły jego wrażliwość, co doprowadziło do przeniesienia stolicy do położonego w głębi lądu Belmopan w 1970 roku.

Pomimo utraty statusu stolicy, Belize City pozostaje kulturalnym i gospodarczym centrum kraju. Jego bogata historia znajduje odzwierciedlenie w takich zabytkach jak Katedra Świętego Jana, najstarszy kościół anglikański w Ameryce Środkowej i Government House, symbol brytyjskich rządów kolonialnych. Dziś miasto jest tyglem kultur, łączącym wpływy Creole, Mestizo, Garifuna i Maya. Znane z tętniących życiem rynków i nadmorskiego uroku, Belize City służy jako brama dla handlu i turystyki, oferując odwiedzającym wgląd zarówno w kolonialną przeszłość, jak i tętniącą życiem teraźniejszość.

Port w Miami, często nazywany "światową stolicą rejsów wycieczkowych", ma bogatą historię, która sięga początków XX wieku. Port został oficjalnie otwarty w 1915 r., a operacje pogłębiania, zakończone w 1916 r., uczyniły go portem głębokowodnym. Początkowo był wykorzystywany do żeglugi, w szczególności do transportu owoców i warzyw.

Dopiero w 1968 roku port w Miami zaczął przekształcać się w stolicę rejsów wycieczkowych, którą znamy dzisiaj. Rada komisarzy hrabstwa Miami-Dade zatwierdziła uchwałę o budowie nowoczesnego terminalu pasażerskiego, co oznaczało zmianę funkcji portu. Dziś port w Miami obsługuje miliony pasażerów rocznie, co czyni go jednym z najbardziej ruchliwych portów wycieczkowych na świecie.